Homoseksualiteit en sport, nog een lange weg te gaan.

Sport is voor iedereen en het is een illusie om te denken dat het enkel voor heteroseksuelen is. Toch blijft het beeld bestaan dat homoseksualiteit daar niet in voorkomt. Het is zeer moeilijk om voor de seksuele geaardheid uit te komen in een dergelijke ( macho )cultuur. Het is moeilijk om hier doorheen te breken en een GLBT-vriendelijke omgeving te creëren. Dit weekend kwam het nieuws naar buiten dat de KNVB met een boot tijdens gaypride in Amsterdam meevaart en dat Bondsvoorzitter Michael van Praag en Bondscoach Louis van Gaal daarbij aanwezig zullen zijn. Goed nieuws, maar daarmee is de kwestie nog niet opgelost. Een korte beschouwing over dit maatschappelijke probleem.

Robbie Rogers is een recent voorbeeld van een profvoetballer die na zijn coming out eigenlijk zijn voetbalcarrière vaarwel had gezegd, maar toch aan de slag is gegaan bij voetbalclub LA Galaxy. De oud speler van sc Heerenveen kreeg te maken met de weerstand tegen homoseksualiteit in de voetbalwereld. Homo emancipatie heeft daar nog niets plaats gevonden en de opmerking van Frank de Boer dat er weinig voetballende homo’s zijn vanwege de aparte motoriek heeft daar ook niet aan bijgedragen. Hoe komt het toch dat het in de sportwereld, en voetbal in het bijzonder, toch zo weinig sprake is van homo emancipatie?

Allerlei factoren spelen daarbij een rol. Belangrijk is de angst voor de reacties van de supporters van een voetbalclub. Er wordt bij een coming out aandacht gecreëerd in de media die ongewenst is. Bovendien is de sfeer die zowel op het veld als op de tribune heerst hard. Het stereotype beeld van een man is dat hij stoer, sterk en agressief behoort te zijn. Deze houding komt zowel in het spel als bij de supporters terug. Daar strookt homoseksualiteit niet mee. Ter illustratie werd bijvoorbeeld onlangs in Engeland bekend dat 8 profspelers hun seksuele voorkeur nog steeds verborgen houden uit angst voor de fans. Deze spelers hebben zich gemeld bij de Engelse spelersvakbond omdat zij problemen ondervinden met hun geaardheid in combinatie met hun werkomgeving.

Wat dient er dan te gebeuren om deze houding, vooral bij de supporters, te veranderen? Tolerantie en emancipatie lijken het sleutelwoord, maar dit is makkelijker gezegd dan gedaan. Vele organisaties zijn er mee bezig en langzaam maar zeker wordt een plan opgesteld. Eerder was er al de emancipatienota “ Gewoon homo zijn” (2008 – 2011) en oktober vorig jaar is door de KNBV het actieplan “ Voetbal voor iedereen” , ter bevordering van een homovriendelijk voetbalklimaat gepresenteerd. Profclubs, profspelers en supporters hebben daarin een belangrijke rol te vervullen. Dit actieplan is ontstaan in samenwerking met sport- en homo organisaties zoals de John Blankenstein Foundation. Aan de hand van 11 actiepunten wil de KNVB een open en veilig voetbalklimaat voor iedereen realiseren. Zo komen er nieuwe gedragsregels, vertrouwenspersonen en een workshop die het thema bespreekbaar maakt. Homo negatief gedrag dient te worden verminderd en men dient elkaar daarop aan te spreken. De John Blankenstein Foundation heeft inmiddels workshops ontwikkeld die op dit moment ook bij sportclubs worden gegeven. Daarnaast wordt op lokale sportclubs bij jonge spelers en ouders een document verspreid om te ondertekenen waarin gedragsregels staan waar zij zich aan dienen te houden. Op deze wijze tracht men te voorkomen dat tijdens wedstrijden homo negatieve uitlatingen worden gedaan door spelers en ouders.

Het begin is er om op het veld doormiddel van afspraken met speler en ouders een homovriendelijke sfeer te creëren. Echter, het zou een goed voorbeeld zijn voor de jeugd als een topvoetballer opstaat en voor zijn seksuele geaardheid uitkomt. Het zou een voorbeeld zijn voor homojongeren die dromen van een profcarrière.

Het begin is er om op het veld doormiddel van afspraken met speler en ouders een homovriendelijke sfeer te creëren. Echter, het zou een goed voorbeeld zijn voor de jeugd als een topvoetballer opstaat en voor zijn seksuele geaardheid uitkomt. Het zou een voorbeeld zijn voor homojongeren die dromen van een profcarrière.

Maar aan de supporterskant worden er ook al initiatieven genomen om een meer GLBT vriendelijke sfeer te creëren. Zo is er bij een voetbalclub in Nederland al het idee ontstaan om een “ roze fanclub “ op te richten, zoals dat in Duitsland ook het geval is. Als met een schuin oog naar de gay fanclub in Keulen wordt gekeken en de aldaar ontstane homovriendelijke sfeer voor, tijdens en na een wedstrijd kan niet anders worden geconcludeerd dat het wel degelijk mogelijk is. Deze fanclub heeft niet als doel met z’n allen in een roze outfit op de tribune te gaan zitten, maar zal als speerpunt hebben een omgeving te creëren waarbij supporters zichzelf kunnen zijn en zonder problemen achter hun club kunnen gaan staan als homo of lesbienne. Indien voetbal een volkssport is, dient iedereen deze sport te kunnen beoefenen. Dat geldt niet alleen voor voetbal, maar voor elke sport.

Gaylegal staat voor honderd procent achter deze ontwikkelingen en is reeds aan de zijlijn betrokken bij de oprichting van de roze voetbalfanclub en zal zo nodig adequate juridische ondersteuning bieden. Indien u naar aanleiding van dit bericht nog vragen heeft kunt u contact opnemen met mr. Gerald Janssen op 020-5400170 of mailen naar info@gaylegal.nl.